Młody bogaty rentier

Wydawnictwo: IPE
Ilość stron : 400
Wymiar : 165x235
Oprawa: Miękka, Lakierowana
ISBN : 83-922561-7-4, EAN: 9788392256175
Typ publikacji : Książka
Kategoria: Rozwój Osobisty

Książka Młody bogaty rentier traktuje o dźwigniach finansowych. Czemu poświęcać temu całą książkę? Ponieważ dźwignia to pojęcie szerokie: obejmuje praktycznie wszystkie dziedziny naszego życia. Młody bogaty rentier skupia się na trzech istotnych rodzajach dźwigni:

CZĘŚĆ I. DŹWIGNIA TWOJEGO UMYSŁU
Jest to najważniejsza część książki. Dowiesz się z niej, dlaczego pieniądze nie czynią Cię bogatym, jak również tego, że najpotężniejsza postać dźwigni w tym świecie - Twój umysł -jest zdolna wzbogacić Cię lub zubożyć. Sposób wykorzystywania siły dźwigni zadłużenia, nadużywania lub obawiania się jej, można równie dobrze odnieść do Twojego umysłu - niezwykle potężnej dźwigni.

Dźwignią są słowa

Odkryjesz siłę słów. Bogaty ojciec zawsze mawiał: „Słowa są dźwignią. Są potężnymi narzędziami umysłu. I tak jak w przypadku długu, którego wykorzystanie może uczynić Cię biednym lub bogatym, także
Dzięki tej książce dowiesz się, dlaczego ci, którzy uważają, że „inwestowanie jest ryzykowne", najwięcej tracą na rynkach inwestycyjnych. To twierdzenie wiąże się ze słowami. Dowiesz się także, że to, co przyjmujesz za realne, staje się Twoją rzeczywistością. Zrozumiesz, dlaczego ludzie uznający inwestowanie za ryzykowne inwestują w najbardziej ryzykowne przedsięwzięcia - wynika to bowiem z ich postrzegania rzeczywistości. Książka ta wyjawi Ci, dlaczego inwestowanie nie musi być ryzykowne. Chcąc znaleźć bezpieczniejsze, bardziej dochodowe inwestycje, trzeba zacząć od wprowadzenia zmiany własnego słownictwa.
  Jak już wcześniej wspomniałem, siły dźwigni można używać, nadużywać oraz się jej obawiać. W tej części książki dowiesz się, jak stosować dźwignię własnego umysłu na swoją finansową korzyść, a nie na zgubę. „Większość ludzi wykorzystuje najpotężniejszą dźwignię na świecie - swój umysł - by się zrujnować. To jest jej nadużycie. Zawsze, gdy mówisz: «Nie stać mnie na to», «Nie mogę tego zrobić», «Inwesto-wanie jest ryzykowne» lub «Nigdy nie będę bogaty», sięgasz po najpotężniejszą dźwignię, jaką posiadasz, by... znęcać się nad samym sobą" mawiał bogaty ojciec.
Jeżeli chcesz zostać młodym, bogatym rentierem, musisz używać umysłu na swój ą korzyść, a nie na szkodę. W przeciwnym razie nie uda Ci się przyswoić lekcji z dwóch następnych części książki, mimo iż nie są trudne. Jeśli uzyskasz władzę nad swój ą najsilniejszą dźwignią, uznasz pozostałe części za łatwe, gdyż naprawdę są takie.

CZĘŚĆ II. DŹWIGNIA TWOJEGO PLANU

W trzeciej książce z naszej serii, czyli w Inwestycyjnym poradniku bogatego ojca, napisałem, że „inwestowanie jest planem". Abyśmy - Kim i ja - mogli zostać młodymi rentierami, musieliśmy mieć plan, który zaczynałby się od finansowego zera. Plan zawierał też punkt końcowy, czyli wyjście, jak również limit czasowy. Nasz limit wynosił nie więcej niż 10 lat. Realizacja planu zajęła nam 9 łat - zostaliśmy rentierami w 1994 roku. Miałem wtedy 47 lat, a moja żona 37. Choć rozpoczynaliśmy od zera, w chwili wyjścia nie pracując osiągaliśmy roczny przychód rzędu 85 tysięcy - 120 tysięcy dolarów (w zależności od koniunktury na rynku). Pochodził on wyłącznie z inwestycji. Mimo iż nie była to może fortuna, uzyskaliśmy finansową wolność, ponieważ nasze roczne koszty nie przekraczały 50 tysięcy dolarów.

CZĘŚĆ III: DŹWIGNIA TWOJEGO DZIAŁANIA

W pewnej znanej historyjce o trzech ptakach siedzących na płocie pada pytanie: „Jeśli dwa ptaki postanowią odlecieć, ile zostanie?". „Trzy" - brzmi odpowiedź. Morał jest taki: sam fakt podjęcia decyzji nie oznacza jej realizacji. W rzeczywistości bogaci stanowią niecałe 5% ludności Stanów Zjednoczonych, ponieważ tylko tyle podejmuje w tym kierunku jakieś działanie, natomiast pozostałe 95% być może tylko chce się wzbogacić.
W czwartej książce z serii „Bogaty ojciec", czyli Mądrym bogatym dziecku napisałem o tym, jak nasz system szkolnictwa karze dzieci za popełnianie błędów. Gdy się bliżej przyjrzeć procesowi przyswajania wiedzy, widać wyraźnie, że uczymy się właśnie na błędach. Większość z nas nauczyła się jeździć na rowerze, doznając wielokrotnych upadków. Podobnie bywa z nauką chodzenia. Potem w szkole uczy się nas, byśmy nie upadali. Wpaja się nam, że ci, którzy upadają, są głupi, mądrzy natomiast siedzą jak wspomniane ptaki na płocie i zapamiętują właściwe odpowiedzi. Nic dziwnego, że bogaci się zaledwie 5% Amerykanów. Przyglądając się najbogatszym ludziom na świecie, takim jak Bili Gates (założyciel Microsoftu), Michael Dell (Dell Computer Corporation), Ted Turner (CNN), Henry Ford (Ford Motor Company) oraz Thomas Edison (General Electric), zauważymy, że żaden z nich nie skończył szkoły.
Nie chcę przez to powiedzieć, że szkoła jest zła. W epoce informacyjnej szkoła i edukacja nabierają, jak nigdy dotąd, ogromnego znaczenia. Twierdzę, że by odnieść sukces, trzeba czasem nauczyć się nie czynić czegoś, co nas nauczono czynić. By osiągnąć większy sukces, wystarczy poobserwować, jak dzieci uczą się i powielają błędy. Jedną z rzeczy, jakie musiałem sobie przyswoić, było pokonanie strachu przed popełnianiem błędów, ponoszeniem porażek oraz przed zażenowaniem. Większość małych dzieci popełnia błędy w naturalnym odruchu, potem jednak oducza się tego w szkole. Gdybym nie mógł nauczyć się, jak popełniać błędy, znosić klęsk i radzić sobie z zażenowaniem, nie udało by mi się zostać młodym i bogatym rentirem.