Bajki które leczą cz I

Autorka książki daje wyraz swemu przekonaniu, że każde dziecko jest indywidualnością, że każde ma inny temperament. To, jak odbiera ono nowe wydarzenie, zależeć będzie zatem zarówno od charakteru samego wydarzenia, jak i od temperamentu dziecka, działającego jak filtr, przez który widzi ono wydarzenie jako podniecającą przygodę, napawające lękiem niebezpieczeństwo, albo też sytuację, która nie wywołuje większych emocji.

Bohaterką wszystkich historii zawartych w tej książce jest Ania. Dziewczynka ta mówi rodzicom o swoich niepokojach związanych ze zbliżającymi się wydarzeniami, wyjaśnia szczegóły potencjalnych trudności i wypróbowuje sugerowane przez rodziców rozwiązania. Każde z opowiadań dotyczy naturalnych w życiu malucha sytuacji. Ponieważ jednak problemy dziecka zależą zarówno od sytuacji, w jakiej się znalazło, jak i od jego temperamentu, rodzice powinni dostosować szczegóły opowiadania tak, by odpowiadały obu tym czynnikom.

Możliwe, że rodzice, wielokrotnie proszeni przez zmartwione (albo' nie tyle zmartwione, co zainteresowane) dziecko o powtórzenie opowiadania, poczują się znudzeni. Wiele może tu pomóc odrobina wyobraźni. Może rodzice wymyślą opowiadanie, w którym do przedszkola wybiera się po raz pierwszy nieśmiała ciężarówka albo w którym mały wieloryb nie jest lubiany, bo wciąż zapomina, jakie są zasady wspólnych zabaw.

Każdy rozdział opatrzony został wieloma przypisami, które wyjaśniają znaczenie określonych szczegółów opowiadania i przekazują przemyślane sugestie, dotyczące wprowadzenia takich zmian w tychże szczegółach, by można było dopasować historię do sytuacji konkretnego dziecka. Przypisy te są o tyle pomocne, że kiedy rodzice modyfikują opowiadania lub tworzą zupełnie nowe, mogą przeanalizować zaznaczone kwestie, zdecydować, które odnoszą się do ich dziecka, i dowiedzieć się, jak wpleść je w opowiadaną historię.

dr Stella Chess